Het was Piet Castelijns die de indruk wekte op een ongeslagen kampioenschap af te stevenen, maar driebanden is en blijft een onvoorspelbaar spelletje. Piet won alle 5 de partijen die hij op vrijdag en zaterdag speelde en stond zodoende met 10 punten en nog twee wedstrijden te gaan fier boven aan de ranglijst. Op zondag diende hij eerst nog af te rekenen met de onvoorspelbaar spelende Piet Mies. Wellicht speelden de zenuwen een flinke rol want in deze wedstrijd kwam Piet Castelijns niet in zijn ritme en verloor de wedstrijd.
Met nog een wedstrijd te spelen stonden Piet Castelijns en Peter van der Heijden met 10 punten op plaats een en twee. Peter, al 3 keer eerder kampioen, is en blijft voor elke tegenstander een lastige opponent. Hij had een wedstrijd verloren, en wel van Roy Vrolings die wellicht de losbandkampioen van het toernooi genoemd mag worden. Na enig telwerk bleek, dat Roy ongeveer een op de drie gemaakte caramboles via een losbander produceerde.
Willem van der Biezen had op zaterdag een paar steekjes laten vallen en probeerde op zondag nog aan te klampen bij de twee leiders maar kwam door zijn verliespartijen aan de meet iets te kort. De beker van de derde plaats werd uiteindelijk zijn prijs.
Doordat Piet Castelijns zijn voorlaatste partij verloren had van Piet Mies en Peter wel won van Math van den Berg stonden Piet en Peter allebei op tien punten met hun onderlinge wedstrijd nog te spelen. Wederom was Piet zijn zenuwen niet de baas. Peter speelde ook niet op zijn niveau maar wist uiteindelijk de wedstrijd wel in winst om te zetten.
Peter speelde tijdens het finale weekend ook de partij met het hoogste moyenne, Willem produceerde met zeven caramboles de hoogste serie van de finalewedstrijden.
Al met al was het een spannend, maar bovenal gezellig weekend in de Kraanvogel met als eindresultaat de vierde titel voor Peter van der Heijden.

VandaagVandaag5
Deze weekDeze week5
Deze maandDeze maand205
TotaalTotaal50892